C’è i ci sono w języku włoskim

W języku włoskim, gdy chcemy określić, gdzie dana rzecz lub osoba się znajduje, użyjemy wyrażeń c’è (jest, znajduje się) i ci sono (są, znajdują się). Wyrażenia te są połączeniem cząstki ci (w liczbie pojedynczej skracamy ją poprzez wstawienie apostrofu w miejsce i, ci è = c’è) oraz czasownika essere – być. Spójrz na poniższe przykłady:

Vicino alla mia casa c’è un parco grande.
Blisko mojego domu jest duży park.

Nell'armadio ci sono molti vestiti.
W szafie jest dużo ubrań.

Cząstka ci

Cząstka ci (przed samogłoską c’) służy do mówienia o miejscu. Często można ją przetłumaczyć jako tu albo tam, bo odnosi się do miejsca, o którym była już mowa. Zazwyczaj jednak nie tłumaczymy jej w ogóle. Najczęściej pojawia się z czasownikiem essere, gdy odnosi się on do jakiegoś miejsca i gdy chcemy powiedzieć, że coś się w nim znajduje. Jeśli określenie miejsca pojawia się na początku zdania, zwykle po nim użyjemy ci, np. tak jak w zdaniach:

  • Sul tavolo c’è il quaderno di Monica.
    Na stole jest zeszyt Moniki.

  • In bagno c’è un ragno.
    W łazience jest pająk.

  • In spiaggia ci sono molti bambini.
    Na plaży jest dużo dzieci.

  • A Roma ci sono molti turisti.
    W Rzymie jest wielu turystów.

W powyższych zdaniach możesz zauważyć połączenie cząstki ci z czasownikiem essere, który jest odmieniony i przyjmuje formy è (trzecia osoba liczby pojedynczej) oraz sono (trzecia osoba liczby mnogiej).

Cząstki ci używamy również wtedy, gdy mowa o istnieniu czegoś lub kogoś, np.:

  • Ci sono delle lettere per te.
    Są dla ciebie jakieś listy.

Zdania pytające

Ci pojawia się też w zdaniach pytających, gdy pytamy o czyjąś obecność w jakimś miejscu lub o to, czy coś się gdzieś znajduje, np.:

  • C’è Maria oggi in ufficio?
    Czy Maria jest dziś w biurze?

  • C’è l’ascensore in albergo?
    Czy jest winda w hotelu?

Uwaga! Wyrażeń c’è i ci sono nie możemy zastosować w zdaniach pytających, które zaczynają się od przysłówka pytajnego (np. dove – gdzie, chi – kto, che cosa – co, quale – jaki, który). Nie użyjemy ich także w zdaniach twierdzących, które nie rozpoczynają się od okolicznika miejsca. Spójrz na poniższe przykłady:

  • Dov’è la mia maglia?
    Gdzie jest mój sweter?

  • La tua maglia è sulla sedia.
    Twój sweter jest na krześle.

  • Dove sono i miei libri?
    Gdzie są moje książki?

  • I tuoi libri sono sul tavolo.
    Twoje książki są na stole.

    Ale: Sul tavolo ci sono i miei libri. – Na stole są moje książki. (Tutaj zdanie rozpoczyna się od okolicznika miejsca, dlatego musimy użyć wyrażenia ci sono).

Zdania przeczące

W zdaniach przeczących non stawiamy przed cząstką ci. Spójrz na podane poniżej przykłady zdań w liczbie pojedynczej i mnogiej:

  • Non c’è regola senza eccezioni.
    Nie ma reguły bez wyjątków.

  • Giuseppe non c’è.
    Nie ma Józefa.

  • Giuseppe e Stefano non ci sono.
    Nie ma Józefa i Stefana.

  • Non ci sono più soldi.
    Nie ma już pieniędzy.

Podsumowanie

Zapamiętaj, że w języku włoskim używamy wyrażeń c’è (w liczbie pojedynczej) oraz ci sono (w liczbie mnogiej) między innymi wtedy, gdy chcemy określić położenie danej rzeczy lub osoby oraz gdy mówimy o istnieniu czegoś. C’è jest formą skróconą od ci è. Cząstka ci odnosi się do miejsca. Zwróć uwagę, że w zdaniach pytających zaczynających się od przysłówka pytajnego nie użyjemy wyrażeń c’è i ci sono. Podobnie w zdaniach twierdzących, które nie rozpoczynają się od okolicznika miejsca.

Chcesz szlifować swój włoski i poznać więcej przydatnych konstrukcji jak c’è oraz ci sono?

Rozpocznij naukę włoskiego w aplikacji do nauki języków Prestonly. Testuj za darmo przez 7 dni.

Facciamo pratica!

Wykorzystując podane poniżej zasady, uzupełnij podane poniżej zdania:

  1. _____ un gatto in cucina.
    C’è un gatto in cucina. (W kuchni jest kot.)

  2. _____ dei regali per me?
    Ci sono dei regali per me? (Czy są dla mnie jakieś prezenty?)

  3. Qui _____ le penne e le matite.
    Qui ci sono le penne e le matite. (Tutaj są długopisy i ołówki.)

  4. _____ ancora un posto libero.
    C’è ancora un posto libero. (Jest jeszcze jedno wolne miejsce).

  5. _____ anch’io!
    Ci sono anch’io! (Ja też tu jestem!)

  6. Perché _____ anche tu qui con me?
    Perché non ci sei anche tu qui con me? (Dlaczego cię nie ma tu ze mną?)

  7. Nella valigia _____ una camicia blu.
    Nella valigia c’è una camicia blu. (W walizce jest niebieska koszula.)

  8. _____ la mia borsa?
    Dov’è la mia borsa? (Gdzie jest moja torebka?)

  9. Il mio gatto _____ nel giardino.
    Il mio gatto è nel giardino. (Mój kot jest w ogrodzie.)

  10. _____ rosa senza spine.
    Nonc’è rosa senza spine. (Nie ma róży bez kolców.)

Więcej z języka włoskiego

Barbara

Zaimki osobowe (pronomi personali) w języku włoskim

Naucz się, jak używać zaimków osobowych w języku włoskim. W artykule znajdziesz przegląd funkcji, użycia i odmiany zaimków osobowych. Przykłady, kontekst i praktyczne wskazówki – to wszystko czeka na Ciebie w artykule.

Barbara

Włoska gramatyka: przewodnik po rodzajniku określonym

Odkryj, jak właściwie stosować rodzajniki określone do rozróżnienia rodzaju rzeczowników, zrozum wyjątki i specjalne przypadki. Poznaj włoską gramatykę dzięki naszemu przewodnikowi.

Barbara

Włoska gramatyka: odmiana czasowników regularnych w czasie teraźniejszym (presente indicativo)

Naucz się odmiany włoskich czasowników. W języku włoskim czasowniki regularne odmieniają się według trzech koniugacji. W artykule omówimy każdą z nich i przyjrzymy się